शाळा

***

स्वर्गीय कल्पना तू केल्यास का सुखांच्या?

गात्रांस जाळले का अग्नीत चांदण्यांच्या?

बुडती अनेकवेळा गर्तेत कामनांच्या,

चकवे बरेच येती मार्गात राजसांच्या.

द्राक्षासवास ओठी लावून माणसांनी

केल्यात सिद्ध लीला, वंशात माकडांच्या

स्वप्ने उडावयाची हृदयात ढेकळांच्या, 

कणसांमधून शिरली पंखात पाखरांच्या.

शाळा कशी असावी जगण्यात बालकांच्या ?

पाठीवरी हवी की डोक्यात लेकरांच्या ?

चर्चा घडून येता वाळीत टाकण्याच्या, 

माणूस लक्ष्य झाला गर्दीत श्वापदांच्या.

एकेक जात असता दुःखात साथ सोडुन!

शोधू कुणाकुणाला राखेत आठवांच्या

हातात हात असती त्यांचे तुझ्या अखेरी

ज्यांची नजर अडकली मायेमध्ये खिशांच्या 

भूखंड, रत्न, सोने कमवा अमाप रुपये

होणार राख शेवट राशीत लाकडांच्या

                       ~ अभिजीत काळे.

                       २८ सप्टेंबर २०१७