***
जिवंत होता कधी तरी तो म्हणून किंमत मृतास येथे
भला कुणाला म्हणावयाला खरेच सारे उदास येथे
सशास एका पराभवाची सदैव छळते जशी निराशा
तशीच स्पर्धा सभोवतीची उदास करते मनास येथे
जुन्यानव्याच्या बकाल चर्चा, विवेक वा सद्विचार नाही!
विशिष्ट कंपू नि तोच चोथा कुठून व्हावा विकास येथे?
विचार माझाच श्रेष्ठ आहे, भिकार तुमच्या बुळ्याबढाया
फुकाच का वल्गना करू त्या? विरक्त माझा निवास येथे
नकोत तंटे नको वाद ते मनुष्यविश्वास गांजणारे
सुखी असावे उभे चराचर करूच आम्ही प्रयास येथे
अपूर्ण असताच शक्य होते मतीस त्या ज्ञानपूर्ण होणे
असून पूर्णास काय त्याचे? सुमूल्य यावे उण्यास येथे!
विशाल ब्रह्मांड पाहताना महत्व द्यावे अणोरणीया
स्थलासकालास श्रेय जे ते कणासवे द्या क्षणास येथे
तृणामृगांचे मृगासिंहांचे अशक्य आहेच सख्य होणे
कशास ठेवू घरात एका विळ्यासवे भोपळ्यास येथे
न द्वेष मत्सर, नको लढाया अवैर नांदो जगात शांती
गरीब किंवा धनाढ्य कोणी, वसा कळो तो भल्यास येथे
तुझ्या रुपाला कुणी पहावे कसे पुरावेत चर्मचक्षू?
स्मृती-श्रुती, वेद-शास्त्र ,ज्ञानी थकून जाती कयास येथे!
अनेक जन्मांत आस होती सुखे मिळावी, कुठे मिळाली?
तुझा अखेरी कृतार्थ व्हावा युगायुगांचा प्रवास येथे
~ अभिजीत काळे.
No comments:
Post a Comment