***
रोज पाहुणी सकाळ येते फुलवायाला एक दिवस
रोज सावळी संध्या येते संपवण्याला एक दिवस
तोलत बसता क्षणाक्षणाला कळते त्यांची अतुल्यता
खडे क्षणांचे असंख्य अपुरे तोलायाला एक दिवस
बालपणीचा काळ सुखाचा कुठे हरवला आता तो
रोज काढतो जुनी आठवण छळावयाला एक दिवस
वर्षाकाठी आनंदाचा असे सोहळा वाढदिवस
वर्षाने तो घटवत जातो मुक्कामाला एक दिवस
कळते बघता वळून मागे वाया गेले कैक दिवस
कधी मिळाला मनासारखे वागायाला एक दिवस
जन्मतिथ्या वा करा जयंत्या पुण्यतिथ्यांची कमी नसे
सुट्ट्या घेता उरेल काहो पण कामाला एक दिवस
आयुष्याला उधळत किंवा फसवत गेले दिवस कसे
पुन्हा मिळावा दिवस बिघडले घडवायाला एक दिवस
ऋतूंस देतो शंभर गुण मी वर्ष ज्यांमुळे हे सजते
अशक्य अथवा कंठायाला असता झाला एक दिवस
सरून गेल्या दिवसांनीही सुखदुःखांचे दान दिले
पण गेलेला परतुन नाही कधीच आला एक दिवस
अस्तित्वाचा प्रश्न नेहमी भुलवत असतो जगण्याला
हवा स्वतःला वाचवण्याला सावरण्याला एक दिवस
कुणास जमले नाही येथे काळ गतीला थांबविणे
आला, गेला तसाच हाही पहा निघाला एक दिवस
- अभिजीत काळे.
१ मार्च२०२०.
No comments:
Post a Comment