***
स्मृती घेऊन काळाच्या रुपे बदलायचे पाणी
कुणाची आसवे, हासू कुणाचे व्हायचे पाणी
कुणाला भाकरी नाही, कुणी मागायचे पाणी
कुणाचे कोरडे डोळे बळे आणायचे पाणी
तुझ्या एकाच झलकीने उन्हाळा व्हायचा शीतल
सुन्या नजरेत सुकलेले पुन्हा चमकायचे पाणी
भराव्या घागरी म्हणुनी कुण्या विहिरीकडे जावे
असोशीने पहावे तोवरी हरवायचे पाणी
चमक डोळ्यांतली यावी कशी परतून माघारी
तुला बघता क्षणी लाजून जर मन व्हायचे पाणी
किनारा शोधण्यासाठी दिवस गेले असे काही
समुद्रातून हृदयाच्या उफाळुन यायचे पाणी
घडे पुरले कधी सांगा उन्हाला अमृताचेही
तुला मृगजळ तुझ्या वाटेतले वाटायचे पाणी
किती सुकती किती बुडती तृषाव्याकुळ किती होती
कसे आणायचे, वाहायचे, सोसायचे पाणी
मिळाला जन्म आहे माणसाचा याचसाठी की
तृषा भागेल तृष्णेची असे शोधायचे पाणी
- अभिजीत काळे.
२९ मे २०२१.
No comments:
Post a Comment