***
तुला पाहून सुचल्या दोन ओळी
उभे आयुष्य पुरल्या दोन ओळी
नको फाफटपसारा अक्षरांचा
लिहू डोळ्यांत भिजल्या दोन ओळी
लिहाव्या वाटल्या मनभावना मग
सुखादुःखात सजल्या दोन ओळी
कसा ठेऊ किनार्यावर भरवसा
सहज लाटेत विरल्या दोन ओळी
तुझे, माझे, जगाचे दुःख कळता
मनी निःशब्द रडल्या दोन ओळी
कथा शब्दांविना कळणार नाही
तुझ्या मौनात बुजल्या दोन ओळी
रडू आले तुझ्या त्या सांत्वनाने
धुराचे लोट ठरल्या दोन ओळी
अभिजीत काळे.
२७ ऑक्टोबर २०२०.
No comments:
Post a Comment