दाद

***

जळतो मी अन् दुपार होते सकाळ सरते आहे

मला मालवत दिवसाची या सांज सरकते आहे

फोटोमध्ये दिसते आहे जरी पौर्णिमा माझ्या

अमावसेची नांदी पुढच्या त्यात झळकते आहे

'आयुष्याच्या प्रवासामधे सोबत करतो रस्ता'

घडून गेल्या मुक्कामांची यादी म्हणते आहे

ऋतुंप्रमाणे उडून गेली सारी पाखरशाळा 

माळावरचे एकाकी ते झाड सांगते आहे

ओठांवरचे हसू तुझ्या या उधारउसने आहे

डोळ्यांभवती काजळकाळे वलय बोलते आहे

तुजला संपवण्याचा त्यांनी घाट घातला होता  

'शब्द तुझे पण कागद त्यांचा' यात समजते आहे

अजब नशा ती मदिरेपेक्षा अवीट अन् उन्मादक

दाद, वाहवा रसिकांची ही गझल मागते आहे

                                - अभिजीत काळे.

                               १० डिसेंबर २०२०.