***
भेटले लोक येथे विखाळी मला
जीवनाने दिली रणधुमाळी मला
स्वप्न घेऊन जो झोपलो मी तिचे
जाग आलीच नाही सकाळी मला
रूप, शृंगार, फाया, नजरफेकही
रोज बेजार करते नव्हाळी मला
जागते आठवण सांजवेळी तुझी
देत अश्रूंसवे रात्रपाळी मला
ज्ञान, पांडित्य सार्या फुका वल्गना
मी पणा टांगतो अंतराळी मला
गंध श्वासांस स्पर्शून जातो तुझा
वेड लावून जाते मधाळी मला
नीर डोळ्यांत साचून येते सखे
हा अबोला तुझा पावसाळी मला
प्रेम, आशा, स्मृती, पंख, स्वप्ने दिली
मन दिले की प्रभूने दिवाळी मला?
मार्ग निवडुन तुझा दूर गेलीस तू
आपले ना कुणी अंतकाळी मला
- अभिजीत काळे.
२९ नोव्हेंबर २०२०.
No comments:
Post a Comment