***
सूर्य सोडतो शर तेजाचे दग्ध धरेवर समस्त जीवन
लाही लाही चराचराची तनमन म्हणते जीवन जीवन
तप्त उन्हाच्या तीव्र शरांनी वैशाखाची तलखी छळते
हाक पावश्या नभास देतो आषाढाची ओढ लागते
दुरून फिरता वारा येतो पाचोळ्याची वरात मिरवत
आषाढाचे दूत बरसता मृद्गंधी दरवळते जीवन
कभिन्न काळे जमून येते आकाशी घन जलदांचे दळ
किरणे घेती पाउल मागे अंधाराला येते मग बळ
मदोन्मत्त ढग टक्कर घेती जणू खेळती नभात कुंजर
आषाढाच्या पहिल्या दिवशी आनंदाने न्हाते जीवन
नक्षत्रांच्या चक्रामधली सूर्य निवडतो काही ओली
जलधारांनी करते वर्षा वसुंधरेची ओटी ओली
वेळ वेंधळी काळ बावरा अंबर अवचित काजळ कातर
सांज सकाळी मध्यान्हीला अवघे जलमय होते जीवन
हिरवाईची शाल धरेला अर्पण करुनी ऋतू बदलतो
शेतामधला ढेकुळ गोळा मऊसूत की मखमल होतो
कृष्णघनांचे येणे जाणे ऊन सावली लागे शर्यत
रस्ते ओहळ छपरावरती अोसंडत झुळझुळते जीवन
स्वप्नांमध्ये रमलेली ती प्रेमपाखरे नवी-नवेली
चिंब नाहती आबादानी मिठीत बिलगत झाडेवेली
सरसर धारा अवखळ वारा अन् साथीला वेडा साजण
धुंद क्षणांचे स्फटीक ओले गालांवर ओघळते जीवन
- अभिजित काळे.
No comments:
Post a Comment