***
एका क्षणात परका होतोस तू जगाला.
प्राणा तुझा भरवसा देऊ कसा उद्याला.
नाळेसवे धरेवर आला नि वाढला जो,
देहास सोडुनी तो मिळतो कुण्या नभाला?
जो भेटला इथे तो सन्मित्र मान मित्रा,
पुढचा प्रवास केव्हा कोणास का कळाला?
संदेश शोक भरले, श्रद्धांजल्या, फुले ही,
काळास काय आहे सांगायचे जगाला?
विज्ञान, शोध, प्रगती, संशोधने विकारी
आयुष्य अन् कितीसे असतेच माणसाला?
मुक्काम फार नाही, गाडी सुटे कधीही.
व्हावा प्रवास इथला सांधत मनामनाला.
विश्वास पेरण्याचे घ्या काम आज हाती.
फळतील सर्व बागा द्या एवढा हवाला.
- अभिजीत काळे.
No comments:
Post a Comment