***
लपवून सावल्यांना माझ्याच आत मी
बसतो खुशाल तापत माझ्या उन्हात मी
तृष्णा कशी सरावी माझ्या घटातली
ओंजळ भरू पहातो जर मृगजळात मी
निद्रिस्त भाग्य जागे होईल एकदा
स्वप्नात रोज रमतो माझ्या मनात मी
एकाच पावसाने हुरळून जायचो
पेरायला सुखाचे बी वावरात मी
डोक्यावरी छताचा पत्ता नसूनही
म्हणतोय 'रोज माझी ही चांदरात' मी
आणून घसरलेली गाडी रुळावरी
लावीन संकटांची मग वासलात मी
झालोय मीच साधन अन् मीच साधना
म्हणुनी अलिप्त आहे या रौरवात मी
- अभिजीत काळे.
५ नोव्हेंबर २०२०.
No comments:
Post a Comment