***
आयुष्यरेषा पुसावी वाटते?
का आत्महत्या करावी वाटते?
बेड्यांपरी कामनांच्या शृंखला,
त्यांची गुलामी सुटावी वाटते.
ध्यानस्थ बगळा समाधी बेरकी,
चोचीत संधी फसावी वाटते.
माझ्यात कोणी स्वतःला भेटतो,
मग शांतता पण प्रभावी वाटते.
केल्या चुकांची पुन्हा कर उजळणी.
बघताच प्रगती दिसावी वाटते.
मी का उगीचच बियाणे पेरतो?
खड्ड्यांत माती भरावी वाटते.
वार्याप्रमाणे बदलतो जो दिशा,
त्याची दशा पालटावी वाटते.
तो शाश्वती वेदनेची मागतो.
खात्री सुखाची नसावी वाटते.
अश्रू कधीचा दरवळू पाहतो.
अतृप्त इच्छा असावी वाटते.
- अभिजीत काळे.
६ फेब्रुवारी २०१९.
No comments:
Post a Comment