मी

मी

कोणत्या कक्षेत फिरतो नेमका मी

सूर्य पृथ्वी चंद्र असुनी पोरका मी

                             

पावसा तू ओल दे शब्दांकुरांना

कोरड्याशा नेणिवांचा ओंडका मी

भेदभावाची दरी रुंदावलेली

कोणत्या भाषेत फोडू हुंदका मी

काय ते आहे कमी माझ्यात कळते

हे कसे उपकार फेडू निंदका मी

वाढतो संवाद माझा आत माझ्या

खोलश्या मौनात जातो बोलका मी

व्यर्थ अवडंबर प्रथांचे केवढे ते

साधना हरवून बसतो साधका मी

ती तुझ्या नजरेतली तृष्णा असावी

लावला अंदाज इतका मोडका मी

एक अवखळ मित्र होता तो निरागस

शोधतो माझ्यातल्या त्या बालका मी

शून्य झाली संपली खडतर तपस्या 

पाहिली भारावुनी का मेनका मी

पालवी माझी किती होती मनोहर

पानगळ होताच झालो बोडका मी

माळली आकाशगंगा यामिनीने

त्यातला निशिगंधभरला पुंजका मी

जन्मभर या पावसाने दग्ध केले

त्याच त्या विरहात जळतो चातका मी

प्रेरणा स्फुल्लिंग ठिणगी काय बोलू

फक्त शब्दांनी भडकतो प्रेरका मी

    

                             - अभिजीत काळे.

                              १३ जून २०१८.