***
जिवांनो दिव्य स्वप्नांचीच घ्या झालर उशाला
व्यथांचे स्तोम माजवतो खुळा जागर कशाला
ढगांनी रंगवावे सावळे आकाश नुसते
पडे ही चातकाच्या केवढी कोरड घशाला
शिकावे वाटते व्हावे इथे सर्वांस मोठे
उघडते तोंड पण मोठे प्रवेशाला प्रशाला
अरे हा देश गेला बेरकी सत्तांध हाती
रडे ही हाय जनता का कुणी ना भरवशाला
निघालो स्वीस बँकेतून पैसा आणण्याला
करांचे केवढे ओझे अता माझ्या खिशाला
- अभिजीत काळे.
१७ ऑगस्ट २०१७.
No comments:
Post a Comment