ये माझ्या फांदीवरती तू घरटे बांध म्हणालो
तुटलेले नाजुक धागे प्रेमाने सांध म्हणालो
क्षण येता अतिथी बनुनी दारावर सान चिमुकले
ममतेचे घास भरविण्या त्यांसाठी रांध म्हणालो
स्वप्नांची वर्दळ नसते प्रीतीचा दरवळ नसतो
प्राण्याच्या प्रणयाला मी निव्वळ कामांध म्हणालो
जो पाहू शकला नाही कसल्याही उत्कर्षाला
त्या डोळे असुनी सुद्धा केवळ जात्यांध म्हणालो
मानवता धारण केली तो तरला तारक ठरला
वैर्याला मानव्याच्या कायम धर्मांध म्हणालो
- अभिजीत काळे.
९ ऑक्टोबर २०१८.
No comments:
Post a Comment