बियाणे

***

आजन्म प्रेम केले दडवून भावनांना

श्रृंगारली व्यथा मी लपवून आसवांना

गर्दीत कोंडमारा होतो जनावरांच्या

शहरात भेटतो का माणूस माणसांना

खोट्या तुझ्या रुपावर भाळून ठार मेलो

केलेस तू अलंकृत फसव्या प्रलोभनांना

स्वर्गातल्या सुखांची करतोस मागणी तू

घे काळजी जराशी पुण्यांस खर्चतांना

पडते गळून येथे प्रत्येक पान पिकले

आयुष्य गोड वाटे हिरव्या तृणांकुरांना

शतजन्म व्यर्थ गेले ना ल‍ाभला किनारा

नावेमधे नको त्या घेऊस वासनांना

पेरून मी बियाणे गेलो पुढे निघोनी

फुलवा मळा सुखाचा सांगेन मागच्यांना

                     - अभिजीत काळे.

                     १० सप्टेंबर २०१८