लाघव

***

लटलटणारी मान कापरी, थरथरणारे अवयव,

म्हातार्‍याची तरूण तृष्णा! महानता की लाघव?

भावभारल्या असंख्य ‍कविता, नऊरसांचे उत्सव,

संध्यासमयी अाभाळाची किती कालवाकालव?

युगाप्रमाणे सांगुन गेले भार्गव, राघव, यादव.

तुझ्यात वसला 'राम' तयाची दिशा स्वतःला दाखव.

योग साधतो प्रेरक प्रेरित यांच्या मधला साकव

जिवाशिवाच्या संवादाची प्रतिके पांडव माधव

दो नयनांची कर्तबगारी करते भारी कत्तल,

वरवर दिसते सौंदर्याचे विपरित गोंडस मार्दव.

मैत्रीचे हे नाते ठेवू रुचकर, प्रेमळ, भक्कम 

अतिबांधिलकी, उसनी माया, करते त्याला बेचव

शर्यत ठरली, ससाच विजयी, जंगल म्हटले सगळे,

गर्व बाधला पण वेगाला, जिंकुन गेले कासव

कर्तव्याची क्षणाक्षणाला जाण बोचरी असते,

थोरपणा तो नकोच वाटे, बरेच होते शैशव.

आयुष्याच्या संध्याकाळी एकांताच्या वेळी,

लाल, गुलाबी, काजळकातर, रंगबिरंगी आठव.

                      - अभिजीत काळे.

                     २६ डिसेंबर २०१८.