पंढरी

खोल जळाचे अंतरस्पंदन तरंग होउन उठले,

मनडोहाच्या गूढ तळाशी हळवे वादळ हसले.

हिरवाईने साक्ष दिली ना आभाळाने पुसले,

आपल्या मध्ये आपण होऊन तरंग सारे विरले.

आशा मनिषा मनास तृष्णा या ललनांची केवळ

वाढत जाते क्षणाक्षणाला आस गुलाबी पोकळ

तृप्त न कोणी येथे झाले घेत सुखाची धाबळ

ध्यान ध्येय की ध्याता माझा गोंधळ सावळ सावळ

मंदिर, किल्ले, महाल, वाडे कुणास आस्था कसली 

विविध मनांची गादी वैरी लालच व्यापुन बसली

'ग'ची नागीण वेढा घालुन व्यक्तित्वाला डसली

ऐलतटावर अडली वारी पैल पंढरी वसली

                     - अभिजीत काळे.

                    २८ ऑगस्ट २०१८.