माणसा

रोज डोळ्यातुनी दुःख सांडू नको आग हृदयातली वाढते माणसा

प्रेम वा रोग हो दुःख दोन्हीकडे शांतता आतली खंगते 

नाळ तुटताक्षणी शोक केलास तू, जीव जाताक्षणाला पुन्हा शोक का?

जीवनाची नशा आंधळी बेरकी चांगल्या चांगल्या बाधते माणसा.

अन्नही पाहिजे वस्त्रही पाहिजे पोसण्या जीव हा कष्ट घेतोस तू

भूक पोटातली भागल्यावर तुझ्या भूक डोळ्यांतली वाढते माणसा

चार दिवसातले दोन लढण्यामधे दोन रडण्यामधे व्यर्थ तू दवडले

प्रार्थिले तेज का विश्वव्यापी तुझ्या अंतरी नित्य जे नांदते माणसा

जे तुला वाटले तेच केलेस तू जन्म गेला पुरा स्वार्थ साधावया

प्रेम पैशामधे तोलल्यावर इथे वाढण्या एेवजी आटते माणसा

               -अभिजीत काळे.

             २६ सप्टेंबर २०१८.